خوشبختی یعنی عشق

	خوشبختی یعنی عشق

Visit my Radio Website

|+| نوشته شده در شنبه بیست و هشتم بهمن 1391ساعت 19:37 توسط محمد فتحي |

در جستجوی خوشبختی

خوشبختی یا خرسندی Happiness

رضایت بخشی زندگی را معمولا (خرسندی) یا (خوشبختی) می نامند که از ارضای کامل یک نیاز یا خواسته ناشی میشود و علت یا وسیله لذت بردن است.
به عقیده بسیاری از دانشمندان (رضایت بخشی زندگی توانایی لذت بردن شخص از تجربه های خویشتن است که با درجه ای از تهییج همراه باشد).

پایه های خوشبختی و خرسندی

پایه های خوشبختی و سعادتمندی را سه چیز میدانند:1)پذیرش 2)محبت 3)موفقیت.
پذیرش از سوی اطرافیان"محبت متقابل یا دوست داشتن خود و دیگران و دوست داشته شدن و موفقیت در رسیدن به هدف.

نکات قابل توجه درمورد خوشبختی:

1) خوشبختی نسبی است.
تردید است که شخصی صد در صد خوشبخت یا بدبخت باشد.

2) خوشبختی در زمانهای مختلف فراخنای زندگی فرق میکند.
هرکس بخشی از دوران حیاتش خودرا خوشبخت و در بعضی ذیگر خود را بدبخت میداند.که این موضوع به کیفیت تجارب آن دوره بستگی دارد.یکی از کودکی"دیگری از نوجوانی و برخی هم از بزرگسالی و... خود اظهار خوشبختی میکنند.

3) خوشبختی در یک سن یا مرحله""خوشبختی در مراحل یا سنین دیگر را تضمین نمیکند.
هیچ دلیل و مدرکی نداریم که خوشبخت همیشه خوشبخت باشد و بدبخت همیشه بدبخت.

4) درهر سن تفاوتهای جنسی در خوشبختی وجود دارد.
در طول کودکی و نوجوانی دختران به صورت یک گروه"بیش از پسران خوشبخت هستند.از جمله دلیلهای بسیار مهم ای است که دختران از روابط اجتماعی درونی بیشترین رضایتمندی را احساس میکنند در حالیکه پسران از پیشرفت و موفقیت بیشتر خوشحال میشوند و رضایت خاطر پیدا میکنند.در طول نخستین سالهای بزرگسالی"زنان خوشبخت تر و خرسندتر از مردان هستند "بخصوص اگر ازدواج کرده باشند و خود را به عنوان مادر یا همسر مفید احساس کنند.برعکس مردان جوان خود را کمتر خوشبخت میدانند"زیرا نمیتوانند در حرفه مورد انتظارشان به موفقیت دست یابند.پس ازچهل سالگی این وضع برای بیشتر زنان معکوس میشود "بخصوص آنهایی که صرفا نقش خانه داری داشته اند.برعکس بیشتر مردان پس لز چهل سالگی خوشبختی بیشتری احساس میکنند"زیرا در شغل خود موفقیت زیلدی بدست آورده اند.

5) در هر سنی موانعی برای خوشبختی وجود دارند.
برخی از موانع خوشبختی شخصی و برخی دیگر محیطی هستند.فقر بهداشتی""محدودیتهای ذهنی و آرزوهای غیر واقعی از موانع شخصی به حساب می آیند.محرومیت از پذیرش و محبت همگان از موانع محیطی و اجتماعی خوشبختی هستند.

6) عوامل متعددی در خوشبختی موثرند.
در هر محله ار فراخنای زندگی خوشبختی تحت تاثیر یک عده از عوامل قرار میگیرند.که این عوامل عبارتند از:
*بهداشت و تندرستی: بهداشت مناسب مردم را درهر سن قلدر به انجام فعالیتهای دلخواهشان میکند.
*جذابیت بدنی: در تامین پذیرش اجتماعی و محبت مردم موثر است و این نیز به موفقیت شخص و احساس خوشبختی او می انجامد.
*درجه استقلال: اشخاص برخوردار از استقلال بیشتر"از موفقیت بیشتری برخوردار می شوند و خود را بیشتر خوشبخت می بینند.
*فرصتهای تعامل در خارج از خانواده: روابط و تماسهای اجتماعی موجب احساس خوشبختی میشود.
*نوع کار:اشخاصی که از کار خود بیشتر لذت میبرند از خوشبختی بیشتری برخوردارند.
*شان و منزلت کار: ارزش و اعتبار کار بالا باشد = رضایت خاطر بیشتر = خوشبختی بیشتر
*شرایط زندگی: الگوی زندگی است که شخص را به تعامل با دیگران قادر میسازد و این نیز بر رضایت خاطر او می افزاید.
*امکانات مالی یا دارایی: احساس شخص در باره ثروت و دارایی موجب احساس خوشبختی یا بدبختی میشود.
*تمایل میان انتظارات و موفقیت ها: هرگاه انتظارات شخص واقعی باشد"خواهد توانست در دست یافتن به آنها موفق شود و خوشبختی بیشتری احساس کند.
*سازش عاطفی: اشخاص برخوردار از سازش مطلوب عاطفی"عواطف منفی از قبیل ترس"خشم و حسادت را کمتر و با شدت اندکی ابراز میکنند.
*گرایش نسبت به یک سن یا مرحله: اینکه اشخاص در سن خاصی چگونه خود را خوشبخت احساس میکنند تا حدی به وسیله تجربیات دوران کودکی آنها با اشخاص همسال و تا حدی به وسیله قالبهای فرهنگی تعیین میشود.
*واقع گرایی در خودپنداری: اشخاصی که معتقدند از توانایی های لازم و برتر برخوردارند"وقتی که عملا نمیتوانند به هدفهایشان برسند احساس بدبختی میکنند زیرا کفایت و صلاحیت خود را نیافته اند.پس اگر ذهنیتمان از خود همراه با واقع گرایی باشد احسلس خوشبختی بیشتری خواهیم کرد.
*واقع گرایی در نقش پنداری: مردم تمایل دارند یک نقش خیالی برای خود بسازند که در سنین بعد ایفا خواهند کرد.هرگاه نقش تازه با انتظارات آنها موافق نباشد خود را بدبخت احساس میکنند.مگر اینکه بخواهند واقعیت های نقش تازه را بپذیرند.کودکان و نوجوانان نوعا "بیشتر از بزرگسالان پندارهای نقش غیرواقعی دارند و این در احساس بدبختی آنها موثر است.

بد نیست بدونید"بعضی از پژوهشگران دریافته اند:اشخاص سالمندی که دوران کودکی خود را نامطلوب گذرانده اند و بدبختی را به خاطر میآورند" در بزرگسالی و سالمندی نیز ناراضی و ناخرسند می شوند و احساس بدبختی می کنند.حتی این بدبختب و ناخرسندی افزایش نیز خواهد یافت.
همچنین گزارش شده : کودکانی که از این بیم داشته اند که مورد تمسخر و خنده اطرافیان قرار بگیرند و یا نتوانند جذاب شوند:نه تنها خاطرات ناخرسندی از دوران کودکی دارند "بلکه در بزرگسالی"حتی بسیار جدی"از ((خودباطل پنداری)) (Self-Derogation) یا ((خودحقیر پنداری)) رنج می برند.یکی از خطرات بسیار جدی ناخرسندی و بدبختی این است که امکان دارد - غالبا – به شکل یک عادت درآید و مانند سایر عادتها مدتها ادامه یابد و تغییر را تقریبا غیرممکن سازد.

تنها راه پیشگیری از این پیشامد ناگوار و کمک به اینکه مردم خود را خوشبخت تلقی کنند "این است که فرصت های لازم برای سه عامل یا فرآیند روانشناختی مهم"یعنی:پذیرش"محبت و موفقیت "بخصوص دردوره کودکی و نوجوانی فراهم شود.

خوشبختي

در اين كه همه افراد جامعه خواهان سعادت و خوشبختي و بهروزي در زندگي روزمره خود هستند، شكي نيست، اما آخر خوشبختي چيست و راه وصول به آن كدام است؟ نظريه‌هاي دانشمندان و بزرگان جهان در مورد خوشبختي، بسيار مختلف مي‌باشد؛ به طوري كه يكي از بزرگان 288 نظريه را در مورد خوشبختي گردآوري كرده است. در يك نتيجه‌گيري كلي از نظريات صاحب‌نظران، مي‌توان به چند نظريه مهم و قابل توجه كه معمولا مورد توجه عامه مردم نيز هستند، اشاره كرد. بعضي از صاحب‌نظران، راه وصول به سعادت در زندگي را منحصر به جمع‌آوري ثروت زياد مي‌دانند. برخي تنها راه سعادت و خوشبختي را رسيدن به جاه و مقام دانسته‌اند. گروهي ديگر همچون فرويد و طرفدارانش، خوشبختي در دنيا را منحصر به كامجويي و لذت‌هاي جنسي ذكر كرده‌اند.

گروهي ديگر تنها راه رسيدن به سعادت را تكامل رفتار انساني و تعالي اخلاق نفساني معرفي كرده‌اند. دسته‌اي تحت فشار و رنج قرار دادن و به رياضت و سختي كشيدن جسم انسان را راه صحيح خوشبختي مي‌دانند و عقيده دارند چنان بايد جسم و بدن را در تنگنا و سختي قرار داد كه جسم انسان ضعيف و نحيف شود و روح انسان كامل و بزرگ گردد. مرتاضان هند از اين دسته‌اند. آنان كارهايي عجيب و مشكلي انجام مي‌دهند، مثلا دانه گندمي را ماه‌ها در كف دسته نگه مي‌دارند تا سبز شود يا با بدن عريان روي ميخ‌ها مي‌خوابند، يا ماه‌ها از خوردن موادغذايي و نوشيدني خودداري مي‌كنند.

دانشمندان نظريه‌هاي بسياري در مورد راه وصول به سعادت در زندگي ارائه كردند و هر كدام براي نظر خود، دلايلي اقامه كردند كه به سبب اختصار، از ذكر آنها خودداري مي‌كنيم. در ميان راه‌ها و نظريه‌هاي ياد شده، كدام راه و نظريه براي رسيدن به خوشبختي و نيك‌نامي، كارساز و تنها راه سعادت است؟ آيا هيچ يك از راه‌هاي فوق‌الذكر راه اصلي ورود به وادي سعادت نيست؟ آيا چيزي فراتر از اين امور مادي تنها راه ورود به سعادت و خوشبختي است؟

اما بايد گفت راز خوشبختي تنها در پرتو ايمان الهي است و بس. خداي متعال در قرآن مي‌فرمايد: «الا بذكر الله تطمئن القلوب» تنها با ياد خدا، قلب‌ها آرام مي‌گيرند. افرادي در زندگي خوشبخت هستند كه از آرامش نفس و روح حقيقي برخوردار باشند. كساني كه به غلط پنداشتند زراندوزي و انباشتن مال موجب رسيدن به سعاد ت است، سخت در اشتباهند. به تجربه بر همگان معلوم شده كه ثروت زياد هيچ‌گاه مايه سعادت و خوشبختي نيست و چه بسا باعث فلاكت شود.

بهره‌برداري صحيح و قانوني از منافع ثروت و انجام كارهاي عام‌المنفعه و دستگيري از نيازمندان، از كارهاي نيك و موجب رضاي خداوند است و پاداش معنوي دارد. از اين جهت است كه مي‌فرمايد: «الدنيا مزرعه الاخره» دنيا كشتگاه آخرت است.

در زندگي مشترك نيز كساني موفق هستند كه در عين حالي كه خود به آرزوهاي معمول و منطقي خود مي‌رسند و از اين بابت احساس رضايتمندي و خرسندي دارند، سعي نمايند ديگران مثلا‌ همسر و فرزندان نيز به آرزوهاي خود برسند. در واقع فردي كه به خوشبختي واقعي مي‌رسد بيش از آن كه از خوشبختي خود راضي و خشنود باشد از خوشبختي ديگران راضي و خشنود است و سعادت خود را در سعادت ديگران مي‌بيند.

زن و شوهر سعادتمند و خوشبخت، موفقيت و خوشبختي خود را در تربيت فرزندان خوب و كسب موقعيت‌ها و سرمايه‌هاي اجتماعي و مادي مي‌دانند كه نصيب همه اعضاي خانواده مي‌شود.

* عشق و ثروت و موفقیت *

زني از خانه بيرون آمد و سه پيرمرد را با چهره های زیبا جلوي در ديد.
به آنها گفت: « من شما را نمي شناسم ولي فکر مي کنم گرسنه باشيد، بفرمائيد داخل تا چيزي براي خوردن به شما بدهم.»
آنها پرسيدند:« آيا شوهرتان خانه است؟»
زن گفت: « نه، او به دنبال کاري بيرون از خانه رفته.»
آنها گفتند: « پس ما نمي توانيم وارد شويم منتظر می مانیم.»
عصر وقتي شوهر به خانه برگشت، زن ماجرا را براي او تعريف کرد.
شوهرش به او گفت: « برو به آنها بگو شوهرم آمده، بفرمائيد داخل.»
زن بيرون رفت و آنها را به خانه دعوت کرد. آنها گفتند: « ما با هم داخل خانه نمي شويم.»
زن با تعجب پرسيد: ....

برای مشاهده بقیه داستان به ادامه مطلب رجوع کنید.